*::~Kushin แล้วจะทำไม?~::*
posted on 23 Nov 2007 14:53 by bape-boyz-tvxq
เสียใจ?......................................................ยอมรับ
ผิดหวัง?....................................................ก็ยอมรับ
หรือทั้งหมดนี่เป็นเพราะเราตั้งใจมากเกินไป
ทำไมไม่จำซักทีว่าทำอะไรโดยคาดหวังกับมันมาก มันจะเป็นผลเสียกับเราแบบนี้
ตั้งใจแล้ว เผื่อใจบ้างไม่ได้เลยรึไง?
รู้สึกยังไงบ้างเมื่อได้รับรู้....
ในช่วงที่เราอยากอยู่สงบๆ อย่างไปไหนทำอะไรคนเดียวรู้มั่งรึยังว่าเขามองเรายังไง
ต่อไปจะทำอีกมั้ย?...นิสัยแบบนี้น่ะเลิกซักทีสิวะ
จะเป็นห่าเหวอะไรก็ไม่ต้องแสดงพฤติกรรมต่ำช้าแบบนี้
การที่ไม่ชอบดูหนัง ไม่ชอบเข้าโรงถาพยนต์น่ะ มันอาจจะเป็นเรื่องแปลก
ของคนที่ชอบดูหนังมากๆก็เป็นได้
แล้วถ้ายิ่งมารู้ว่าคนที่มีอคติกับโรงภาพยนต์น่ะ เกิดมีความรู้สึกอยากดูขึ้นมาดื้อๆ
มันก็คงจะยิ่งแปลก มั้งนะ!
แต่สุดท้ายการที่อยากดูหนังเป็นครั้งแรกของชีวิต โดยไม่มีใครบังคับ
ก็กลับพังไม่เป็นท่า เพราะอะไร?.....เราเอาแต่ใจตัวเอง?....ก็คงจะเป็นอย่างงั้น
ไอ้สันดานที่ชอบ ทำอะไรก็ต้องได้เดี๋ยวนั้น อย่างทำตอนนี้ก็ต้องทำ
มันก็เลิกไม่ได้ซักที......แล้วจะเปลี่ยนทัศนคติกับการดูหนังของตัวเองได้อีกหรอ
คงไม่ล่ะ....ไม่อยากอีกแล้ว ไม่อยากไปดูอะไรแล้ว
ผิดหวังเท่าไหร่?.......................................ค่าของคนๆนึงที่อยากดูหนังครั้งแรกในชีวิต
มันไม่มีค่าสูงอะไรขนาดนั้น แต่กับความรู้สึก มันก็แค่ความผิดหวังธรรมดาๆเท่านั้นเอง
แลกกับการที่ต้องไปนั่งทอดอารมณ์ในสถานที่ๆคนต่างมีความสุขกันมากมาย
อะไรที่บอกว่าหนังผี.....สุดท้ายก็เรื่องที่เราหวังอยากจะดูนั่นแหละ
ใครผิดก็เราอีก ที่โง่ไม่ยอมตามไปเอง
ยิ่งมารับรู้ว่าเขาไปดูกันมา.......ก็เสียใจสิ จุกจนพูดไม่ออก
เขาบอกอยากดูหนังผี เราไม่ชอบ โอเคไม่ไป ถ้างั้นก็ให้เขาไปดูกัน
ยอมเพราะว่าคราวก่อนเราก็ยอมไปดูแต่เรียกร้องอย่างดูอีกเรื่อง
ก็โดนตามใจมาแล้ว......
สุดท้ายก็เป็นความผิดของเราเองที่มานั่งน้อยใจ เสียใจ เพียงเพราะว่าหนังผีออกไปแล้ว
เขาถึงได้ดูหนังเรื่องนั้นกันแทน ถามว่ามีความสุขมั้ย?
หนังดีๆแบบนั้น ออกมาจากโรงหนังร้องไห้ก็บ้าเต็มทน
แต่กับคนอีกคนนึงล่ะ อืมก็นึกเสียใจ อดทนจะไม่ร้องไห้ตั้งแต่เมื่อวาน
เพราะคิดว่าเขาคงได้ดูหนังกันสมใจแล้ว
แต่วันนี้กลับปล่อยน้ำตาออกมาเพียงเพราะความจริงมันบอกว่าหนังเรื่องนั้น
ต่างหากที่เขาเข้าไปนั่งดูกัน.......
อา........เป็นคนที่ฝังใจอะไรอย่างนี้นะ
ไม่อยากดูไปเลยล่ะ.....หนังเรื่องนั้น ไม่อยากได้ยินคนพูด
ไม่อยากได้ยินใครเล่าให้ฟัง ไม่อยากได้ยินแม้กระทั่งเพลงประกอบภาพยนต์
ถามว่าเป็นความผิดของหนังมั้ย มันก็ไม่ใช่
เพราะเราเองที่เป็นคนฝังใจกับอะไรเทือกนี้...กับความรู้สึกน่ะ
ไม่อยากให้ผิดหวังซ้ำๆหรอก ฉะนั้นการที่จะจำมันก็คงจะดีกว่า
ขอโทษที่ทำให้เพื่อนๆน้องๆเดือดร้อน
ขอบคุณน้องปุ๊กกับบีคุง ที่ฝ่าลมหนาวมารับ แล้วยังนั่งรอเป็นเพื่อน
ขอบคุณน้องช่อที่พยายามจะมาส่งหน้ามหา'ลัย จนสำเร็จ
ขอบคุณที่เป็นห่วง
ขอโทษที่ทำตัวแบบนี้
ต่อไปจะไม่คาดหวังอะไรมากแบบนี้อีก
และจะรู้จักการปฏิเสธให้มากและบ่อยขึ้น
ขอบคุณทุ่งศรีเมือง ม้านั่งสีฟ้า ทุกคนที่วิ่งออกกำลังกาย
น้องๆที่มานั่งพูดคุยกันเสียงดังข้างๆ
น้องหมาน้อย ขนปุย น่ารักที่วิ่งวนไปวนมา
เซเว่นที่ให้เข้าไปซื้อน้ำและคอนเน่รสชีท
หนังสือฟิคยูซูที่ไม่ใช่ของตัวเอง
น้ำตาและอากาศหนาวที่ทำให้มีความรู้สึกจิตป่วยขึ้นมา
ไม่อยากพูดถึงโรงภาพยนต์และหนังเรื่องนี้อีกเลย
ขอโทษจริงๆ
edit @ 23 Nov 2007 15:00:42 by *::Kushin-Bapeboyz::*